سپاس خداوندي را كه سخنوران از ستودن او عاجزند،وحسابگران از شمارش نعمت هاي او ناتوان وتلاشگران از اداي حق او در مانده اند خدايي كه افكار ژرف انديش،ذات او را درك نمي كنند ودست غواصان درياي علوم به او نخواد رسيد.پروردگاري كه براي صفات او حد ومرزي وجود ندارد،وتعريف كاملي نمي توان يافت وبراي خدا وقتي معين وسرآمدي مشخص نمي توان تعيين كرد.مخلوقات را باقدرت خود آفريد وبا رحمت خود بادها را به حركت درآوردوبه وسيله كوهها اضطراب زمين را به آرامش تبديل كرد.
نوشته شده توسط صابری در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387

